تحلیل منابع آب شیرین و برداشت آن در کشورهای جهان

به گزارش انرژی خبر؛ بررسی داده‌های سازمان Our World in Data و استاتیستا نشان می‌دهد که کشورهایی که دارای بیشترین منابع آب شیرین هستند، لزوماً بیشترین میزان برداشت آب را ندارند.

ایسلند با ۱۵.۷ میلیون فوت مکعب آب شیرین تجدیدپذیر به ازای هر نفر در سال، در جایگاه نخست جهانی قرار دارد. این عدد تقریباً ۵۰ برابر سطح سرانه آب شیرین در ایالات متحده است. پس از ایسلند، گویان و سورینام به‌ترتیب با ۱۰.۴ و ۵.۶ میلیون فوت مکعب در رتبه‌های دوم و سوم قرار دارند.

کشورهای دیگری مانند بوتان، پاپوآ گینه نو، کانادا، نروژ و نیوزیلند نیز در فهرست ده کشور برتر از نظر منابع آب شیرین قرار دارند. بسیاری از این کشورها جمعیت نسبتا کمی دارند و از منابع طبیعی مانند رودخانه‌ها و بارندگی‌های فراوان بهره‌مند هستند.

برزیل با وجود منابع عظیم آب شیرین، به دلیل جمعیت بالا در رتبه ۲۴ جهانی از نظر سرانه منابع آب قرار دارد. ایالات متحده نیز با ۲۹۷ هزار فوت مکعب آب شیرین در هر نفر در رتبه ۵۴ قرار دارد، اما در زمینه برداشت آب به‌طور قابل‌توجهی در جایگاه ششم قرار می‌گیرد.

در تحلیل سرانه برداشت آب، مونته‌نگرو با ۱۲۷ هزار فوت مکعب در مقام نخست قرار دارد و پس از آن ترکمنستان و گویان به‌ترتیب با ۸۵ و ۶۲ هزار فوت مکعب در رتبه‌های دوم و سوم هستند. ایران با ۳۷ هزار فوت مکعب برداشت آب به ازای هر نفر در رتبه سیزدهم جهانی قرار دارد.

جغرافیا به‌عنوان عامل اصلی در تعیین منابع آبی کشورها شناخته می‌شود، اما عوامل دیگری مانند کشاورزی، صنعت و جمعیت نیز بر میزان برداشت آب تأثیرگذار هستند. با افزایش شهرنشینی و توسعه کشاورزی، نیاز به آب در مناطق خاص بیشتر خواهد شد.

گزارش وب‌سایت ویژوال کپیتالیست تأکید می‌کند که حتی کشورهای با منابع آب فراوان ممکن است با چالش‌های جدی در دسترسی به آب مواجه شوند، در حالی که کشورهای با منابع محدود در صورت افزایش تقاضا با مشکلات جدی‌تری روبرو خواهند شد.