تبدیل گازهای مشعل به فرصت‌های سرمایه‌گذاری در صنعت نفت

به گزارش انرژی خبر؛ مشعل‌های فعال در مناطق نفت‌خیز ایران، سال‌ها بخشی از تصویر صنعت نفت کشور بوده‌اند و گازهای همراه نفت را می‌سوزاندند. اما اکنون این رویکرد در حال تغییر است.

این گازها که پیش‌تر به عنوان یک چالش محیط زیستی محسوب می‌شدند، اکنون به فرصتی اقتصادی برای سرمایه‌گذاری تبدیل شده‌اند. بخش خصوصی با ورود به این حوزه، گازهای هدررفته را جمع‌آوری کرده و پس از فرآوری، آن‌ها را به محصولاتی قابل فروش تبدیل می‌کند.

بر اساس اعلام شرکت ملی نفت ایران، ۲۳ قرارداد با بخش خصوصی و غیردولتی برای جمع‌آوری گازهای همراه و مشعل امضا شده است که این امر زمینه خاموشی ۵۷ مشعل در استان خوزستان را فراهم می‌کند. این حرکت نشان می‌دهد که دیگر تنها به منابع دولتی برای حل این مشکل تکیه نمی‌شود و سرمایه‌گذاری خصوصی نیز به میدان آمده است.

جمع‌آوری گاز مشعل به لحاظ فنی نیازمند زیرساخت‌های خاصی است. گاز باید از محل تولید جمع‌آوری، فشار آن تقویت و در تأسیسات مناسب فرآوری شود. همچنین، برای محصولات حاصل از این گاز باید بازار مصرف وجود داشته باشد.

این فرآیند باعث می‌شود که پروژه‌های جمع‌آوری گازهای مشعل به فعالیت‌هایی اقتصادی تبدیل شوند که درآمدزایی دارند. به این ترتیب، گازهای مشعل که پیش‌تر بدون ارزش اقتصادی در هوا می‌سوختند، اکنون می‌توانند منبع درآمدی برای سرمایه‌گذاران باشند.

نمونه بارز این رویکرد در ۱۲ قرارداد جدید جمع‌آوری گازهای مشعل میدان‌های نفتی مناطق نفت‌خیز جنوب مشاهده می‌شود. این قراردادها با هدف کاهش گازسوزی و جمع‌آوری روزانه ۲۹۵ میلیون فوت‌مکعب گاز امضا شده‌اند و برآورد می‌شود که اجرای آن‌ها حدود ۶۰۰ میلیون دلار ارزش‌آفرینی برای کشور به همراه داشته باشد.

خاموشی ۵۷ مشعل نه تنها کاهش شعله‌های روشن را به همراه دارد بلکه به معنای ایجاد مجموعه‌ای از زیرساخت‌های فنی و اقتصادی است. این پروژه‌ها نیازمند توجه به میزان گاز بازیابی‌شده و ارزش محصولات حاصل نیز هستند.

ورود سرمایه‌گذاران خصوصی به این حوزه نشان می‌دهد که گازهای مشعل دیگر تنها یک هزینه نیستند، بلکه به عنوان منابعی با ارزش تلقی می‌شوند. با ایجاد زیرساخت‌های لازم، جمع‌آوری این گازها می‌تواند به یک فعالیت اقتصادی سودآور تبدیل شود.

با وجود پیشرفت‌های اخیر، خاموشی مشعل‌ها هنوز چالشی جدی در صنعت نفت است و قراردادهای جدید بخشی از یک برنامه وسیع‌تر برای کاهش گازسوزی به شمار می‌روند. هدف‌گذاری جمع‌آوری حدود ۹۰ درصد گازهای مشعل تا پایان سال ۱۴۰۶ نشان‌دهنده عزم جدی برای تغییر الگوی مدیریت گازهای همراه و مشعل در صنعت نفت کشور است.