از کارگر تا مدیرعامل؛ روایت ایستادگی پتروشیمی خارک زیر آتش جنگ
پتروشیمی خارک در یکی از دشوارترین مقاطع کاری خود، پس از توقف تولید، مرحلهبهمرحله به مدار بازگشت؛ روایتی که بیش از هر چیز به نقش سرمایه انسانی در مدیریت بحران بازمیگردد.
به گزارش انرژی خبر؛ پتروشیمی خارک در روزهایی که شرایط جنگی، فعالیت صنایع انرژی کشور را با چالش جدی مواجه کرده بود، ناچار به توقف تمامی واحدهای تولیدی شد؛ اما این توقف پایان کار نبود. اطلاعیه منتشرشده در کدال نشان میدهد این مجتمع پس از یک دوره توقف، ابتدا بخشی از ظرفیت خود را به مدار بازگرداند و در نهایت تمامی واحدهای عملیاتی و تولیدی آن دوباره فعال شدند.
بر اساس این اطلاعیه، تمامی واحدهای تولیدی پتروشیمی خارک از ۱۶ اسفند ۱۴۰۴ و در پی شرایط ناشی از جنگ و وضعیت اضطراری کشور متوقف شدند. این توقف در شرایطی رخ داد که جزیره خارگ نیز با حملات و شرایط دشوار امنیتی مواجه بود و فعالیت در چنین محیطی نیازمند تصمیمگیری دقیق و مدیریت ریسک بود.
بازگشت مرحلهای تولید؛ از ۶۰ درصد ظرفیت تا مدار کامل
با وجود توقف تولید، روند بازگشت فعالیتها از ۲۵ فروردین ۱۴۰۵ آغاز شد و بخشی از واحدهای مجتمع توانستند با حدود ۶۰ درصد ظرفیت فعالیت خود را از سر بگیرند. این بازگشت مرحلهای ادامه پیدا کرد تا در نهایت از سوم اردیبهشت ۱۴۰۵ تمامی واحدهای عملیاتی و تولیدی پتروشیمی خارک دوباره وارد مدار شدند.
این روند نشان میدهد بازگشت یک مجتمع پتروشیمی به تولید پس از شرایط اضطراری، صرفاً با فشردن یک دکمه یا صدور یک دستور مدیریتی امکانپذیر نیست. بررسی وضعیت تجهیزات، آمادهسازی واحدها، اطمینان از شرایط ایمن، هماهنگی بخشهای مختلف و تأمین الزامات عملیاتی، مجموعهای از اقداماتی است که باید پیش از بازگشت کامل تولید انجام شود.
اما پشت این چند تاریخ و عدد، روایت بزرگتری نیز وجود دارد. پتروشیمی خارک به دلیل موقعیت راهبردی خود در جزیره خارگ، یکی از مجتمعهای مهم زنجیره تولید و صادرات محصولات پتروشیمی کشور محسوب میشود و حفظ آمادگی آن در شرایط بحرانی اهمیت ویژهای دارد.
از خط تولید تا مدیریت؛ همه پای کار ماندند
در چنین شرایطی، نقش نیروی انسانی بیش از همیشه خود را نشان میدهد. از کارگران و اپراتورهای خطوط تولید گرفته تا نیروهای تعمیرات و نگهداری، کارشناسان فنی، مهندسان، مدیران میانی و مدیرعامل، هر بخش سهمی در فرآیند حفظ آمادگی و بازگرداندن مجتمع به مدار تولید دارد.
تجربه پتروشیمی خارک در این مقطع را میتوان نمونهای از اهمیت سرمایه انسانی در مدیریت بحران دانست؛ چراکه حتی پیشرفتهترین تجهیزات صنعتی نیز بدون حضور نیروهای متخصص و تصمیمگیری درست، امکان بازگشت ایمن و پایدار به مدار را ندارند. آنچه در نهایت تولید را دوباره به حرکت درمیآورد، ترکیبی از دانش فنی، تجربه عملیاتی، هماهنگی سازمانی و مدیریت بحران است.
نقش پتروشیمی خارک در آن روزها نیز تنها به موضوع تولید محدود نشد. این مجتمع در کنار مأموریت صنعتی خود، در حوزه مسئولیت اجتماعی و همکاری با جامعه محلی و دستگاههای اجرایی نیز نقشآفرینی کرد؛ موضوعی که در شرایط بحرانی میتواند بخشی از مسئولیت یک مجموعه بزرگ صنعتی در قبال محیط پیرامونی خود باشد.
در نهایت، اطلاعیه کدال پتروشیمی خارک اگرچه در ظاهر گزارشی برای سهامداران درباره توقف و ازسرگیری تولید است، اما در پس اعداد و تاریخهای آن، روایتی از مقاومت و مدیریت بحران دیده میشود. بازگشت کامل این مجتمع به مدار تولید، تنها یک اتفاق عملیاتی نبود؛ بلکه نتیجه تلاش مجموعهای از نیروهای انسانی بود که از کف خطوط تولید تا سطح مدیریت، در یکی از سختترین مقاطع، برای حفظ و احیای فعالیت مجتمع در کنار یکدیگر قرار گرفتند.
در حال بارگذاری نظرات...