افزایش قیمت نفت در اوت ۲۰۲۶ و تحولات بازار جهانی

به گزارش انرژی خبر؛ تحت تأثیر عوامل بنیادی و ژئوپلیتیکی قرار گرفت. در این ماه، میانگین قیمت سبد نفتی اوپک با افزایشی معادل ۳ دلار و ۴۵ سنت به ۸۶ دلار و ۴۴ سنت برای هر بشکه رسید. قیمت نفت برنت نیز با رشد ۴.۱۱ دلار به ۸۸ دلار و هشت سنت رسید و میانگین قیمت شاخص دابلیوتی‌آی به ۸۲ دلار و ۴۵ سنت رسید که ۳ دلار و ۲۳ سنت افزایش را نشان می‌دهد.

در این دوره، نفت عمان بیشترین افزایش ماهانه را با ۱۰ دلار و ۳۶ سنت رشد به میانگین ۸۷ دلار و ۸۸ سنت برای هر بشکه تجربه کرد. فاصله قیمت‌های برنت و دابلیوتی‌آی به ۵ دلار و ۶۳ سنت رسید.

افزایش قیمت نفت در اوت تنها ناشی از فعالیت بازارهای مالی نبود؛ بلکه تقاضای قوی برای محموله‌های نقدی به ویژه از سوی پالایشگاه‌های آسیایی و نگرانی‌های مستمر درباره عرضه و کاهش دسترسی به نفت خام، از عوامل کلیدی افزایش قیمت‌ها در قراردادهای کوتاه‌مدت بود.

در بازار آینده، نشانه‌های افزایش تمایل سرمایه‌گذاران به خرید نفت مشاهده شد. صندوق‌های پوشش ریسک و مدیران سرمایه در بازه زمانی ۲۸ ژوئیه تا ۲۵ اوت، موقعیت‌های خالص خرید خود در قراردادهای آینده برنت و دابلیوتی‌آی را حدود ۱۲ درصد افزایش دادند. بخش عمده این افزایش در قراردادهای آینده برنت در بورس لندن متمرکز بود.

این وضعیت نشان می‌دهد که در ماه اوت، بازار نفت افزون‌بر عوامل بنیادی، تحت تأثیر ریسک‌های عرضه نیز قرار داشته است. تداوم رشد قیمت‌ها در ماه‌های آینده به میزان زیادی وابسته به توانایی افزایش عرضه برای جبران رشد مصرف و کاهش حجم ذخیره‌سازی‌ها خواهد بود.

چشم‌انداز اقتصاد جهانی همچنان به مصرف نفت کمک می‌کند، هرچند رشد اقتصادی در مناطق مختلف جهان یکسان نیست. برآوردها نشان می‌دهد که اقتصاد جهانی در سال ۲۰۲۶ حدود ۳ درصد و در سال ۲۰۲۷ حدود ۳.۲ درصد رشد خواهد داشت. در میان اقتصادهای بزرگ، رشد اقتصادی چین برای سال جاری ۴.۶ درصد، هند ۶.۶ درصد، آمریکا ۲.۲ درصد و منطقه یورو ۰.۸ درصد پیش‌بینی شده است.

با توجه به این تفاوت‌ها، افزایش مصرف انرژی و نفت در سال‌های آینده از اقتصادهای آسیایی به ویژه اقتصادهای نوظهور نشأت خواهد گرفت. برآوردها نشان می‌دهند که تقاضای جهانی نفت در سال ۲۰۲۶ حدود ۴۰۰ هزار بشکه در روز افزایش خواهد یافت.

در سمت عرضه، رشد تولید کشورهای خارج از اوپک‌پلاس یکی از عواملی است که می‌تواند از شکل‌گیری کسری پایدار در بازار جلوگیری کند. پیش‌بینی می‌شود تولید کشورهای غیرعضو اوپک‌پلاس در سال ۲۰۲۶ حدود ۶۰۰ هزار بشکه در روز افزایش یابد، با ایالات متحده، برزیل، کانادا و آرژانتین به‌عنوان محرک‌های اصلی این رشد. همچنین، تولید نفت کشورهای عضو اوپک‌پلاس در اوت با افزایش ۳۰۰ هزار بشکه در روز به ۳۸ میلیون و ۵۰ هزار بشکه در روز رسید.

در همین حال، بازار فرآورده‌های نفتی در اوت رفتار یکسانی در مناطق مختلف نشان نداد. تقاضای بالای صادراتی و کمبود عرضه در منطقه اقیانوس اطلس از عوامل اصلی حفظ سود پالایشی در این منطقه بود، در حالی که آسیا با افزایش تولید پالایشگاه‌ها و رشد صادرات فرآورده‌های نفتی مواجه بود.

آمار تجارت نفت در اوت نشان می‌دهد که آمریکا، چین و هند همچنان نقش مهمی در شکل‌دهی به جریان‌های جهانی نفت و فرآورده‌ها دارند. واردات نفت خام آمریکا به روزانه ۶ میلیون و ۷۰۰ هزار بشکه رسید و صادرات این کشور نیز به روزانه ۳ میلیون و ۹۰۰ هزار بشکه افزایش یافت. در چین، بهبود فعالیت پالایشگاه‌ها منجر به افزایش واردات نفت خام به روزانه ۸ میلیون و ۴۰۰ هزار بشکه شد.

در نهایت، ذخیره‌سازی‌های نفت در کشورهای اوئی‌سی‌دی همچنان ۲۰۶ میلیون بشکه پایین‌تر از میانگین تاریخی قرار دارد. این شکاف ذخیره‌سازی می‌تواند توان بازار برای جذب هرگونه اختلال جدید در عرضه را محدود کند. در این شرایط، افزایش هزینه حمل‌ونقل دریایی نیز به یکی از متغیرهای مهم تعیین‌کننده قیمت نهایی محموله‌ها تبدیل شده است.