تدوین نقشه‌راه ۱۰ ساله برای انطباق با استانداردهای سوخت کشتی‌ها

به گزارش انرژی خبر؛ محمدرضا خسروی‌نیکو، رئیس دانشگاه صنعت نفت، در گفت‌وگو با خبرنگار شانا از تدوین نقشه‌راه ۱۰ ساله برای انطباق با استانداردهای جدید سوخت کشتی‌ها و کاهش انتشار کربن خبر داد. وی بیان کرد که هدف از این اقدام شناسایی الزامات آینده و جلوگیری از ایجاد محدودیت برای صنعت نفت و حمل‌ونقل دریایی کشور است.

خسروی‌نیکو با اشاره به اهمیت توجه به مقررات سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) اظهار داشت که استانداردهای جدید در زمینه سوخت کشتی‌ها و میزان گوگرد می‌تواند تأثیر زیادی بر زنجیره تولید و مصرف سوخت در سال‌های آتی داشته باشد.

برای این منظور، دانشگاه صنعت نفت با دعوت از دستگاه‌های مرتبط شامل سازمان کشتیرانی، سازمان حفاظت محیط زیست و سازمان بنادر، نظرات تخصصی آن‌ها را درباره چالش‌ها و الزامات پیش‌رو جمع‌آوری کرده است.

رئیس دانشگاه صنعت نفت ادامه داد که با بهره‌گیری از دیدگاه‌های مجموعه‌های مرتبط، مشخص خواهد شد که ایران در زمینه استانداردهای دریایی و سوخت کشتی‌ها طی یک دهه آینده باید در چه جایگاهی قرار گیرد و چه اقداماتی برای رسیدن به این جایگاه ضروری است.

وی همچنین به روند شکل‌گیری مقررات بین‌المللی در حوزه انتشار کربن اشاره کرد و گفت که در حال حاضر میزان انتشار کربن سوخت کشتی‌ها در مجامع بین‌المللی مورد توجه قرار دارد و این موضوع می‌تواند در آینده به یک الزام تبدیل شود.

خسروی‌نیکو تأکید کرد که در صورت عدم شناسایی الزامات آینده و برنامه‌ریزی برای آن‌ها، ممکن است در سال‌های آینده محدودیت‌هایی برای سوخت تولیدی کشور و فعالیت‌های مرتبط با حمل‌ونقل دریایی ایجاد شود.

وی تصریح کرد که دانشگاه صنعت نفت با تدوین این نقشه‌راه، تلاش دارد تا جایگاه مورد نیاز کشور و الزامات فنی لازم برای انطباق با استانداردهای آینده را شناسایی کند تا ایران قبل از اعمال محدودیت‌های احتمالی، آمادگی لازم را داشته باشد.

سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) به عنوان نهاد تخصصی سازمان ملل متحد در زمینه کشتیرانی بین‌المللی، در تلاش برای بهبود ایمنی دریانوردی و جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتی‌ها، استانداردها و مقررات بین‌المللی را تدوین می‌کند. یکی از مهم‌ترین چارچوب‌های مقرراتی این سازمان، کنوانسیون بین‌المللی جلوگیری از آلودگی کشتی‌ها (MARPOL) است که به آلودگی هوای ناشی از کشتی‌ها و کیفیت سوخت دریایی می‌پردازد.

در سال‌های اخیر، IMO استانداردهای سخت‌گیرانه‌تری را برای سوخت کشتی‌ها و کاهش انتشار کربن تعیین کرده که می‌تواند الزامات و محدودیت‌های جدیدی برای تولید و مصرف سوخت‌های دریایی ایجاد کند.