شتاب برقی‌سازی در ۲۵ کشور در پی بحران انرژی جهانی

به گزارش انرژی خبر؛ با نزدیک شدن به برگزاری کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد (COP۳۱)، برقی‌سازی به یکی از محورهای اصلی گفت‌وگوهای جهانی در این زمینه تبدیل شده است. در حال حاضر فناوری‌های لازم برای کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی و استفاده از برق در خودروها، خانه‌ها و صنایع وجود دارد و چالش اصلی، گسترش این فناوری‌ها با سرعتی بی‌سابقه است که نیازمند حمایت جدی سیاست‌گذاران است.

تعهد اصلی که در نوامبر در کنفرانس COP۳۱ مطرح خواهد شد، از کشورهای حاضر می‌خواهد تا سال ۲۰۳۵، ۳۵ درصد از تقاضای جهانی انرژی را از طریق برق تأمین کنند. در حال حاضر، برق فقط ۲۳ درصد از تقاضای انرژی جهان را شامل می‌شود. اگرچه این هدف بلندپروازانه به نظر می‌رسد، اما رهبران بر این باورند که با تلاش هدفمند، دستیابی به آن ممکن است.

تجاوزات اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، موجب اختلال در جریان انرژی از تنگه هرمز و حذف عرضه روزانه ۱۸ میلیون بشکه نفت از بازار جهانی شده است. این شرایط، شوک‌های شدیدی را در عرصه انرژی ایجاد کرده و اقتصادهای در حال توسعه را تحت تاثیر قرار داده است.

این وضعیت باعث شده است که بسیاری از کشورها به‌ویژه در حال توسعه، راهبردهای امنیت انرژی خود را تغییر دهند و به سمت منابع انرژی داخلی و پایدار روی آورند. طبق گزارش شبکه ای‌بی‌سی نیوز استرالیا، از مارس تاکنون، ۲۵ کشور اقدام به معرفی سیاست‌های جدیدی برای تقویت برقی‌سازی کرده‌اند و در نتیجه، برخی از فقیرترین کشورها نیز در این زمینه از کشورهای ثروتمند پیشی گرفته‌اند.

کشورهایی مانند برزیل، شیلی، و مراکش در این روند موفق بوده‌اند. بر اساس گزارش وب‌سایت ییل انوایرنمنت ۳۶۰، تا پایان ۲۰۲۵، سهم انرژی خورشیدی در تولید برق در ۶۳ درصد از بازارهای نوظهور بیشتر از آمریکا خواهد بود. پاکستان نیز از سریع‌ترین روندهای گذار به انرژی پاک برخوردار است.

این تحولات نشان‌دهنده تغییر مهمی در نگرش جهانی به امنیت انرژی است. مجله «تایم» در گزارشی اعلام کرد که این دوره نیاز به توجه دارد. در سراسر جهان، علاقه به انرژی پاک به‌طور فزاینده‌ای در حال افزایش است و این روند ناشی از دستاوردهای جنبش انرژی پاک و نیاز به سازگاری در برابر تغییرات اقلیمی است.

با این حال، افزایش تولید انرژی پاک می‌تواند منجر به مشکلاتی در زمینه زیرساخت‌های انتقال برق شود. آژانس بین‌المللی انرژی پیش‌بینی کرده است که تا سال ۲۰۴۰، به بیش از ۸۰ میلیون کیلومتر زیرساخت جدید یا بازسازی‌شده نیاز خواهد بود.

مشکلاتی که پیش‌تر در اقتصادهایی که توسعه زیرساخت‌ها همگام با رشد انرژی‌های تجدیدپذیر نبوده‌اند، ایجاد شده، همچنان نگرانی‌هایی در این زمینه باقی گذاشته است. گزارشی از شرکت مشاوره «بین اند کمپانی» و بانک «استاندارد چارترد» نشان می‌دهد که بین سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵، ۵۰ تا ۶۰ درصد پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر در ویتنام، تایلند و اندونزی با تاخیر مواجه شده‌اند.