آمادهباش آتشنشانان پارس جنوبی در جنگ ۱۲روزه؛ از تخلیه سریع تا بازگشت به صحنه

در روزهایی که برنامههای بازگشت و رفتوآمد به هم خورد، آتشنشانان سایت ۲ انرژی پارس از قبل آماده بودند تا اگر حادثه رخ داد، همانجا کنترل را به دست بگیرند. روایتی از دوری یکماهه از خانواده و بازگشتهای پیاپی به صحنه حادثه مجتمع گاز.
به گزارش انرژی خبر؛ عباس یوسفی، مسئول ایستگاه آتشنشانی سایت ۲ سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس، توضیح میدهد که بعد از آغاز حملات، در همان ساعات نخست بر اساس برنامههای پیشین، کارکنان منطقه سریع تخلیه شدند و اتوبوسها برای خروج به کار رفتند. همزمان تیمهای آتشنشانی در محل خدمت خود باقی ماندند تا اگر در صنایع حادثهای رخ داد، بلافاصله وارد عمل شوند.
[IMG:0]
چرا تخلیه انجام شد اما آتشنشانها ماندند؟
چالش اصلی این بود: نیروهای غیرعملیاتی باید خارج میشدند، اما تیمهای آتشنشانی باید در لحظههای اول در دسترس میماندند.
- وقتی دستور تخلیه صادر شد، کارکنان از منطقه خارج شدند
- نیروهای آتشنشانی همزمان در محلهای خدمت خود مستقر ماندند
- هدف، واکنش سریع در صورت حادثه و مهار آتشسوزی در تأسیسات بود
یک ماه دوری از فرزندان؛ بهای آمادهباش کامل
یوسفی میگوید شرایط شخصی او هم اجازه استراحت نمیداد؛ همسرش پرستار بود و باید در محل خدمت حضور میداشت، پس فرزندان را برای حفظ امنیت نزد بستگان شهرستان فرستادند. او تاکید میکند حدود یک ماه نتوانستند فرزندان را ببینند و همین نگرانی در میان خانوادههای نیروهای عملیاتی هم وجود داشت، اما مرخصیها لغو شد و تیمها در آمادهباش کامل ماندند.
چه اتفاقی بعد از اصابت به مجتمع گاز افتاد؟
به گفته او، با اصابت به مجتمع گاز پارس جنوبی، شوک اولیه وجود داشت؛ اما مدیران اچاسئی و آتشنشانی همان موقع در صحنه حاضر شدند و تیمهای سازمان منطقه ویژه و همچنین نیروهای شرکتهای پتروشیمی به محل اعزام شدند. پس از ارزیابی شرایط، با رعایت فاصله ایمن و تشخیص فرماندهان صحنه، نیروها وارد عملیات شدند تا کنترل آتش و جلوگیری از گسترش حادثه را دنبال کنند.
در میانه عملیات هم چند بار اطلاع داده شد که جنگندهها در حال بازگشت هستند و تیمهای آتشنشانی برای حفظ جان نیروها مجبور شدند از محل دور شوند؛ بعد از اعلام ایمنشدن شرایط دوباره به صحنه برگشتند و روند کنترل را ادامه دادند. یوسفی میگوید با اقدامها، از گسترش بیشتر حریق جلوگیری شد و در نهایت آتش خاموش شد، هرچند حادثه خسارت زیادی به تأسیسات وارد کرد.
وقتی پروازها لغو شد، بازگشت زمینی جایگزین شد
او روایت میکند که در زمان آغاز حملات در المپیاد ملی نفت حضور داشته و قرار بود به منطقه برگردند، اما حملات باعث لغو پروازها شد. بنابراین مسیر بازگشت زمینی را انتخاب کردند: ابتدا به شیراز و سپس با خودروی سواری به منطقه رسیدند. با وجود رفتوآمدهای سخت، نگرانی اصلی این بود که نیروهای عملیاتی باید هرچه سریعتر در محل خدمت باشند تا در صورت اصابتهای بعدی، حادثه در کوتاهترین زمان کنترل شود.
در حال بارگذاری نظرات...