۲۰ تا ۲۵ دلار به بهای انرژی؛ ریسک ژئوپلیتیک چه سرنوشتی برای قیمت‌ها دارد؟
وقتی تنش‌های منطقه‌ای بالا می‌گیرد، قیمت‌ها فقط با عرضه و تقاضا حرکت نمی‌کنند. این گزارش می‌گوید بخشی از بهای انرژی، مستقیم از ریسک‌های ژئوپلیتیک می‌آید؛ همان ریسکی که می‌تواند سایه‌اش روی بازار حتی بعد از خبرهای مثبت هم بماند.
به گزارش انرژی خبر؛ مهراد عباد در هفته‌ای که گذشت به برداشت بیشتر برخی کشورها از ذخایر استراتژیک اشاره کرد؛ ایالات متحده و آلمان بیشترین برداشت‌ها را داشته‌اند و هند هم از آزادسازی بخشی از ذخایر خود با همکاری دیگر دولت‌ها خبر داده است. هم‌زمان، گمانه‌زنی‌هایی درباره برداشت ژاپن و احتمال اقدام مشابه در کره‌جنوبی مطرح شده؛ ایده‌ای که ریشه‌اش به دهه ۱۹۷۰ و ذخیره‌سازی برای مقابله با شوک‌های ناشی از محدودیت‌های عرضه برمی‌گردد.
برداشت از ذخایر استراتژیک تا چه حد قیمت را مهار می‌کند؟
کشورها در چارچوب توافق نگهداری حدود ۹۰ روز از واردات خالص، وقتی بحران در لجستیک و زنجیره تامین یا توزیع انرژی اثر می‌گذارد از ذخایر خود استفاده می‌کنند. اما همین اقدام هم نشان می‌دهد که در شرایط پرتنش، بازار دنبال راه‌حل کوتاه‌مدت می‌رود؛ نه برگشت سریع به حالت قبل.
- برداشت‌های بیشتر از ذخایر، نشانه تلاش برای کنترل نوسان بازار است
- با ادامه چالش‌های حمل‌ونقل، توزیع و ژئوپلیتیک، اثر این ابزار می‌تواند محدود بماند
- هر توافق تازه هم معمولاً زمان می‌خواهد تا در قیمت‌ها خودش را نشان دهد
چرا بخشی از بهای انرژی «چسبنده» می‌ماند؟
عباد با اشاره به تغییرات قیمت در بازار جهانی گفت هفته‌ای که گذشت رشد قابل‌توجه قیمت‌ها را رقم زد؛ نفت تا حدود ۱۱۷ دلار هم بالا رفت، اما با مخابره پالس‌های مثبت و احتمال دستیابی به توافق، کاهش‌ها چشمگیر نشد. در کنار مسائل ایران و آمریکا، تحولات یمن و تداوم حملات پهپادی به تاسیسات نفتی و خطوط انتقال نیز شوک تازه‌ای وارد کرد.
او می‌گوید هم‌اکنون حدود ۲۰ تا ۲۵ دلار از بهای حامل‌های انرژی ناشی از ریسک‌های ژئوپلیتیک است؛ بنابراین انتظار بازگشت سریع نرخ‌ها به دوران قبل، واقع‌بینانه نیست. حتی اگر خبرهای سیاسی مثبت باشد، بازار به دلیل «چسبندگی» قیمت‌ها که نمونه‌اش رشد بزرگ قیمت گازوئیل در آمریکا در یک سال گذشته است، دیرتر از انتظار به شرایط قبل برمی‌گردد.
سناریوهای پیش‌رو برای نفت از تنش تا بحران کامل چیست؟
عباد سه تصویر از آینده مطرح می‌کند: در حالت خوش‌بینانه، قیمت نفت در میان‌مدت ممکن است در کانال حدود ۱۰۰ دلار بماند؛ در سناریوی بدبینانه، با تداوم تنش‌ها احتمال صعود قیمت تا سقف ۱۲۰ دلار وجود دارد؛ و اگر بحران کامل رخ دهد، هشدارها از امکان افزایش تا حدود ۱۳۵ دلار حکایت می‌کند. نکته کلیدی این است که مسیر بازار، به تحولات خلیج فارس و تنگه هرمز گره خورده و اگر تنش‌ها با تفاهم طرف‌های منطقه و طرف‌های متخاصم کاهش یابد، در بلندمدت امکان نزدیک شدن به سطح پیش از جنگ مطرح است؛ هرچند کوتاه‌مدت معمولاً زمان کافی برای تغییر محسوس نمی‌دهد.
در حال بارگذاری نظرات...