چالش‌های توسعه پایدار و اهمیت بازنگری در الگوهای حکمرانی
توسعه ناپایدار و تقلید از الگوهای جهانی، به نابودی منابع طبیعی و محیط زیست منجر شده است. پژوهشگران نسبت به پیامدهای این رویکردها هشدار می‌دهند و بر لزوم تغییر الگوهای حکمرانی تاکید می‌کنند.
به گزارش انرژی خبر؛ فاطمه ظفرنژاد، پژوهشگر حوزه آب و توسعه پایدار در نشست خبری «چالش‌های پایداری محیط زیست و آینده تمدن این سرزمین» به نقد الگوهای توسعه ناپایدار پرداخت. او با اشاره به پیامدهای مخرب این رویکردها، بر اهمیت بازگشت به اقتصاد بومی و سازگار با ظرفیت‌های اقلیمی هر منطقه تاکید کرد.
چرا الگوهای جهانی توسعه تخریبگرند؟
ظفرنژاد گفت: جهانی‌سازی و مصرف‌زدگی، از عوامل اصلی نابودی تمدن‌ها هستند و این پرسش را مطرح می‌کنند که آیا انسان به پیامدهای رفتار خود پی برده است؟ او افزود که باید اقتصاد را از نظام حاکم بر جهان جدا کرد تا ارزش‌های انسانی و تمدنی در آن جایگاه بهتری پیدا کنند.
پیامدهای توسعه ناپایدار در ایران
وی همچنین به پیامدهای توسعه ناپایدار در ایران اشاره کرد و از خشک‌شدن تالاب‌ها و گسترش ریزگردها به عنوان نمونه‌هایی از این مشکلات نام برد. این پژوهشگر تاکید کرد که امنیت غذایی و تولید محصولات بومی باید در اولویت قرار گیرد تا منافع نسل‌های آینده حفظ شود.
- الگوهای زندگی و توسعه باید با شرایط هر منطقه سازگار باشند.
- جهانی‌سازی و وابستگی غذایی تهدیدی برای پایداری است.
- تولید بومی غذا از الزامات حفظ امنیت غذایی است.
ضرورت بازنگری در شیوه‌های توسعه
ظفرنژاد با تاکید بر پیوستگی موجودات زنده در نظام هستی، خواستار تغییر در شیوه‌های توسعه شد و گفت: خوشبختی و رفاه نباید به بهای نابودی طبیعت تمام شود. او بر لزوم توجه به امنیت غذایی و تولید داخلی تاکید کرده و گفت که نباید وابستگی به بازارهای جهانی مشکلات بیشتری به همراه داشته باشد.
در حال بارگذاری نظرات...