پیامدهای منفی قیمت پایین برق بر سرمایه‌گذاری خصوصی

به گزارش انرژی خبر؛ قیمت برق در حال حاضر برای تولیدکنندگان بخش خصوصی قابل توجیه نیست و ادامه این وضعیت می‌تواند به افزایش خاموشی‌ها منجر شود.

روزنامه اطلاعات اشاره کرده است که از سال ۱۳۸۳، با توجه به سیاست‌های ابلاغی، واگذاری سرمایه‌گذاری در تولید برق به بخش خصوصی انجام شده و دولت دیگر اجازه سرمایه‌گذاری جدید در این حوزه را ندارد.

اکنون بیش از ۶۵ درصد از برق تولیدی متعلق به بخش خصوصی است. وزارت نیرو این برق را خریداری کرده و به مشترکان با قیمت پایین می‌فروشد، اما قادر به پرداخت هزینه‌های تولیدکنندگان نیست. این امر موجب کاهش تمایل سرمایه‌گذاران به ورود به این عرصه شده است.

نرخ کالاها و خدمات از سال ۱۳۸۴ تا اوایل ۱۴۰۴ حدود ۱۲ هزار و ۵۰۰ درصد افزایش یافته، در حالی که تعرفه برق تنها ۱.۵۳۳ درصد رشد کرده است. هزینه‌های تولید نیروگاه‌ها به‌جز حقوق و مزایا به ارز محاسبه می‌شود. به‌عنوان مثال، قیمت فروش یک کیلووات ساعت برق کمتر از نصف قیمت یک برگ دستمال کاغذی است.

در سال ۱۳۸۴ یک کیلووات ساعت برق ۱۰۲ ریال و قیمت یک قرص نان سنگک ۵۰ ریال بود. اما اکنون، بهای نان سنگک به ۳۸۰.۰۰۰ ریال و قیمت یک کیلووات ساعت برق به ۴۰۰۰ ریال رسیده است. این شرایط نشان می‌دهد که تا زمانی که اصلاحات اقتصادی در صنعت برق انجام نشود، تأمین انرژی الکتریکی کشور با چالش‌های جدی مواجه خواهد بود.

دولت و وزارت نیرو با فروش برق به قیمت پایین، تفاوت قیمت تمام شده و فروش را نمی‌پردازند. در حالی که بهای اکثر کالاها با تغییر نرخ ارز افزایش می‌یابد، قیمت برق ثابت و پایین باقی مانده است.

مدیریت ناکارآمد در سال‌های گذشته و عدم تطابق تعرفه‌ها با تورم منجر به افزایش خاموشی‌ها خواهد شد. برای افزایش تولید و بهبود خدمات، باید ارزش واقعی برق افزایش یابد تا سرمایه‌گذاری در این حوزه به صرفه باشد و از اسراف جلوگیری شود.

اگر روند فعلی فروش ارزان برق ادامه یابد، باید انتظار خاموشی‌های بیشتری داشته باشیم. با ارزشمند کردن این محصول، می‌توان انگیزه سرمایه‌گذاری و توسعه زیرساخت‌ها را فراهم کرد.