افزایش ردپای کربن هوش مصنوعی و چالش‌های انرژی

به گزارش انرژی خبر؛ تحولات در دنیای فناوری سبب شده تا مدیران سیلیکون‌ولی دیگر به گذشته خود در رعایت تعهدات کربن‌زدایی نگاه نکنند. یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که بزرگ‌ترین چالش در زمینه ردپای کربن هوش مصنوعی، به جای مصرف انرژی، به صنایعی که از آن پشتیبانی می‌کنند، مربوط می‌شود.

این در حالی است که شرکت‌های بزرگ فناوری به جای کاهش گازهای گلخانه‌ای، با افزایش دو رقمی ردپای کربن خود مواجه هستند. بر اساس آمار رسمی، انتشار کربن گوگل و مایکروسافت از سال ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۶ به ترتیب ۲۵ درصد و ۱۶ درصد افزایش یافته است. این سه شرکت به همراه آمازون، در سال مالی گذشته به میزان ۱۹ میلیون تن دی‌اکسید کربن منتشر کرده‌اند که برابر با یک‌سوم انتشار دی‌اکسید کربن فرانسه است.

با توجه به پیش‌بینی‌ها، این اعداد در سال‌های آینده همچنان رو به افزایش خواهد بود. آمازون اخیراً به دلیل سرمایه‌گذاری در یک نیروگاه بزرگ گازسوز در تگزاس خبرساز شده است. این نیروگاه به عنوان بزرگترین تولیدکننده دی‌اکسید کربن در آمریکا شناخته خواهد شد و مجاز به انتشار ۳۳ میلیون تن دی‌اکسید کربن در سال خواهد بود.

مایکل توماس، بنیانگذار شرکت «کلین ویو»، در گفتگو با نیویورک تایمز به اهمیت این نیروگاه به عنوان نشانه‌ای از آینده اشاره کرد و گفت: این پروژه به‌عنوان پیش‌بینی‌کننده‌ای از آنچه که در آینده رخ خواهد داد، اهمیت دارد.

این روند می‌تواند به انحراف شرکت‌های فناوری از تعهدات اقلیمی و آسیب به پیشرفت جهانی در اهداف کربن‌زدایی منجر شود. در حالی که برخی مدافعان هوش مصنوعی از آن برای افزایش بهره‌وری انرژی یاد می‌کنند، مطالعه‌ای که توسط نشریه «ان‌جی‌پی کلایمت اکشن» منتشر شده، نشان می‌دهد که در نهایت، این تکنولوژی ممکن است انتشار گازهای گلخانه‌ای را افزایش دهد.

تحقیقات نشان می‌دهد که اگر سوخت‌های فسیلی در نتیجه هوش مصنوعی سود اقتصادی داشته باشند، انتشار گازهای گلخانه‌ای فعال‌شده بیشتر از آنچه که اجتناب شده، خواهد بود. در سناریویی که هر دو بخش سوخت‌های فسیلی و انرژی‌های تجدیدپذیر از هوش مصنوعی بهره ببرند، انتشار دی‌اکسید کربن بین ۰.۴۷ تا ۱.۸ میلیارد تن افزایش خواهد یافت.

جهت کاهش خالص انتشار گازهای گلخانه‌ای، بخش انرژی‌های تجدیدپذیر باید چهار تا پنج برابر بیشتر از بخش سوخت‌های فسیلی توسعه یابد، که در شرایط سیاسی فعلی بسیار بعید به نظر می‌رسد.

نویسندگان این مقاله نتیجه‌گیری کرده‌اند که هوش مصنوعی در حال گسترش تسلط سوخت‌های فسیلی در اقتصاد جهانی است و اثرات منفی بر اهداف انتشار گازهای گلخانه‌ای خواهد داشت. در واقع، این تاثیر فراتر از هرگونه انتشار مستقیم گازهای گلخانه‌ای ناشی از مراکز داده است.