چین و چالش همکاری با ایران در برابر تحریمهای آمریکا
چین در شرایط تحریمهای اقتصادی آمریکا علیه ایران، به بررسی ادامه همکاری با تهران پرداخته است. این موضوع به دلایل سیاسی و اقتصادی پیچیدگیهای خاصی دارد.
به گزارش انرژی خبر؛ تحریمهای اقتصادی آمریکا علیه ایران این سوال را بهوجود میآورد که چین در این موقعیت چه اقداماتی خواهد داشت. آیا پکن به همکاری خود با تهران ادامه خواهد داد یا تحت فشار واشنگتن عقبنشینی خواهد کرد؟
روزنامه اطلاعات در تحلیلی به بررسی رفتار چین در مواجهه با تحریمهای آمریکا علیه ایران پرداخته است. پاسخ به این سوال که آیا چین در کنار ایران خواهد ایستاد، به سادگی ممکن نیست و باید میان موضع سیاسی دولت چین و رفتار اقتصادی نهادهای مختلف آن تفکیک قائل شد.
موضع سیاسی چین بهویژه در مورد تحریمهای یکجانبه آمریکا روشن است؛ این کشور مخالف این تحریمها بوده و بر حل مسائل از طریق گفتوگو تأکید میکند. با این حال، بانکها و شرکتهای چینی هنگام تصمیمگیری در مورد همکاری با ایران، به محاسبات اقتصادی و ریسکهای موجود توجه دارند.
تجربههای گذشته نشان میدهد که برخی از بانکها و شرکتهای بزرگ چینی بهدلیل ارتباطات گستردهتر با نظام مالی بینالمللی، نسبت به همکاری مستقیم با ایران احتیاط کردهاند. در مقابل، پالایشگاههای مستقل چینی بهویژه آنهایی که وابستگی کمتری به بازار آمریکا دارند، بهدلیل نیاز به نفت ایران همچنان به خرید ادامه میدهند.
این دو رویکرد نه تنها متناقض نیستند، بلکه نشاندهنده تفاوت در منافع سیاسی و اقتصادی است. روابط تجاری ایران و چین در شرایط فشار آمریکا متوقف نشده، بلکه شکل و شیوه آن تغییر کرده است.
سوال اصلی این است که کدام بخش از اقتصاد چین حاضر است هزینه ادامه همکاری با ایران را بپردازد. ایران بهعنوان یک تأمینکننده مهم انرژی برای چین، نقش خود را در این زمینه حفظ کرده است. با این حال، چین بهدلیل روابط خود با دیگر کشورها، از جمله آمریکا و اروپا، در این زمینه محتاط خواهد بود.
چین همچنین در تلاش است تا منافع خود را در سطح جهانی حفظ کند و تلاش میکند تا از تحریمها بهنفع خود بهرهبرداری کند. این واقعیت که چین به روابط خود با ایران اهمیت میدهد، به معنای این نیست که بدون محاسبه، حمایت اقتصادی لازم را خواهد کرد.
در نهایت، برای ایران، راهبردی مؤثر آن است که تنها به صادرات نفت اکتفا نکند و همکاریهای خود را در زمینههای مختلف صنعتی، زیرساختی و سرمایهگذاری گسترش دهد. اینگونه، رابطه دو کشور از سطح یک مبادله صرف به یک همکاری پایدار تبدیل خواهد شد.
در حال بارگذاری نظرات...